W tym roku po raz pierwszy Estéban spróbował swoich sił w nowym fachu: opowiadaniu historii. Aby jeszcze szerzej nieść moc zapachu (czyli moc dzielenia się emocjami), marka stworzyła Zapachowe opowieści. To gra zagadek, która pozwala odkrywać swój węch i wyruszać w niezwykłe podróże, ukryte między wierszami naszych kompozycji. Z okazji premiery tego wyjątkowego zestawu ekipa magazynu o zapachach dzieli się z Wami w każdą niedzielę Adwentu jedną ze swoich ulubionych pachnących opowieści, pochodzących z czterech stron świata.

1.- niedziela Adwentu: Księżniczka o cudownym zapachu - opowieść polinezyjska
Na jednej z wysp Pacyfiku mieszkała księżniczka o cudownym zapachu. Niezwykłej urody, władała wiatrem, a jej ciało roztaczało woń, której nie dorównywał żaden kwiat. Jej imię brzmiało jak rozkaz i fascynowało wszystkich mężczyzn « Huri-i-te-mono'ï-a-'are'-vahine», czyli «Wylej pachnący olejek na falę kobiety».
Czterej synowie króla i królowej Tahiti zostają wysłani na jej poszukiwanie, aby jej piękno rozświetliło ich dolinę, a zapach napełnił wonią ich poranki. Po wielu dniach żeglugi żagle ich łodzi pojawiają się w pobliżu wyspy, na której mieszka księżniczka. Poinformowana przez wiatr, który przynosi jej «zapach mężczyzn», o celu ich przybycia, księżniczka wyrusza do lasu, by zebrać najbardziej aromatyczne kwiaty i zrobić z nich korony powitalne. Podczas jej nieobecności prosi służącą, by przyjęła przybyszów z honorami. Ta nie omieszka tego uczynić, posuwając się nawet do udawania księżniczki i przywdziania jej strojów, aby młodzi Tahitańczycy ją zabrali. Trzej pierwsi bracia łatwo dają się oszukać, lecz najmłodszy nie jest przekonany do tej kobiety: jej skóra, nawet pokryta olejkiem, wydaje mu się sucha, ubranie jest źle dopasowane, a głowa ugina się pod ciężarem tiary. Mimo to bracia wyruszają w morze, a przebrana służąca płynie z nimi.

Ostrzeżona przez wiatr księżniczka wskakuje do oceanu z drewnianą deską służącą jej za łódź i szybko dogania książęcą łódź. Śpiewa, aby zwrócić na siebie uwagę, lecz służąca ostrzega ich: to morski potwór, który chce ich uwieść, by następnie ich pożreć. Najmłodszy brat, pewien, że rozpoznaje w niej prawdziwą księżniczkę, wpuszcza ją na pokład, mimo krzyków służącej, która wciąż ją oczernia, oraz trzech starszych braci, gotowych wyrzucić ją za burtę. Księżniczka prosi, by zaczekali, aż znajdą się w zasięgu wzroku Tahiti; wtedy odejdzie, by dołączyć do swoich przodków: rekina, ryby tygrysiej i wieloryba, co będzie dowodem jej niewinności. Następnie podąża za najmłodszym bratem do jego schronienia i zawiesza mu na szyi flakonik pachnącego olejku, który zawsze nosi przy sobie. «Zachowaj go przy sobie, a pewnego dnia zrobisz to, co nakaże moje imię» - mówi. Zakochany młodzieniec obiecuje, nie próbując nawet zrozumieć jej słów… Dwa dni później, w pobliżu Tahiti, trzej bracia korzystają z ciemności i wrzucają księżniczkę do morza. Natychmiast tworzy się fala, a w zagłębieniu piany pojawiają się rekin, ryba tygrysia i wieloryb, tak jak przepowiedziała księżniczka. Rekin otwiera paszczę i zabiera księżniczkę w głębiny.

Po przybyciu na Tahiti król i królowa są zaskoczeni zachowaniem tej księżniczki, która, wątpiąc w swoje możliwości oszukania królewskiej pary, odmawia chodzenia po matach prowadzących do ich pałacu. Władcy proszą o jeszcze jedną noc do namysłu - w tym czasie najmłodszy brat opowiada całą historię rodzicom i swojej jedynej siostrze. «Wróćmy do miejsca, w którym wrzucono tę kobietę: jeśli rekin jest jej przodkiem, przyprowadzi księżniczkę z powrotem, a jeśli nie, znajdziemy ocean czerwony od krwi» - proponuje rozsądna młoda siostra. Zgromadzeni natychmiast przyjmują tę propozycję. Gdy docierają na miejsce, gigantyczna fala unosi królewską łódź, a aż do dna oceanu tworzy się wodny tunel. Wśród czerwonych skał czekają na nich ogromny rekin, ryba tygrysia i wieloryb. Siostra nakazuje bratu zrobić to, co poleciła mu księżniczka. Gdy wir zaczyna pochłaniać łódź, jego dłonie dotykają powierzonego mu flakonika i młodzieniec sobie przypomina. Wykrzykuje imię księżniczki o cudownym zapachu «Huri-i-te-mono'ï-a-'are'-vahine» i wylewa pachnący olejek na falę. Fala natychmiast opada, a rekin wynurza z wody paszczę. Woda zmieszana z olejkiem wpływa do jego paszczy i pokrywa ciało młodej kobiety, która budzi się. Młodzieniec wciąga ją na pokład i przytula. Oto księżniczka cała i zdrowa.
Po powrocie na ląd król i królowa rozpoznają w młodej kobiecie prawdziwą księżniczkę. «Tylko jeden z moich synów potrafił spojrzeć poza koronę i ozdoby. Tylko jeden z moich synów zaryzykował życie, słuchając swojej miłości i wiary. Tylko on jest godzien tego piękna o cudownym zapachu» - podsumowuje król. Trzej bracia zostają skazani na służbę młodej parze, a niewierna służąca, umierając ze wstydu, zostaje wyrzucona do morza. Na ślubie młodego księcia Tui-hai-potii i Huri-i-te-monoï-a-are-vahiné, na wyspie wiatrów, tańczono bez końca - była to niezwykle pachnąca uroczystość…

Źródła:
Księżniczka o cudownym zapachu to opowieść z Tahiti zaczerpnięta ze zbioru Opowieści mędrców Polinezji, zebranych przez Céline Ripoll, Seuil, 2013. Znajdziecie w nim dwadzieścia legend przepisanych na nowo, by uczcić polinezyjską tradycję ustną. (Markizy, Tahiti, Bora, Rapa Nui, Aotearoa, Samoa, Hawaje, Wallis).
*Monoi, czyli «pachnący olejek», w języku polinezyjskim otrzymuje się poprzez macerowanie kwiatów tiare w rafinowanym oleju kokosowym.



















